ایتالیا: در دو نوبت قبلی، در سال‌های 2009 و 2015، بیش از 120 رهبر جهان - رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، پادشاهان، سران کشورها - در یک کنفرانس آب و هوا زیر یک سقف گرد هم آمده‌اند. این بزرگترین گردهمایی رهبران جهان در همه جا باقی مانده است.
کهکشانی مشابه این هفته در شهر گلاسکو اسکاتلند، برای کنفرانس آب و هوای دیگری یا COP 26، مخفف کنفرانس احزاب (کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات آب و هوا) که امروز آغاز می شود.
این احتمالا باعث می شود گلاسکو در همان لیگ کپنهاگ (2009) یا پاریس (2015) ظاهر شود. اما این تفاوت نمی تواند آشکارتر باشد.
گلاسکو قرار بود یک COP "رویایی" باشد و وظیفه اصلی آن نهایی کردن قوانین و رویه هایی است که بر اجرای توافقنامه پاریس حاکم است.
این قوانین و رویه‌ها اکثراً نهایی شده‌اند، اما یک قطعه حیاتی به دلیل اختلاف‌نظرهای شدید در آتش باقی مانده است: مقررات مربوط به ایجاد یک مکانیسم جدید تجارت آلاینده‌ها. گلاسکو را باید موفق تلقی کرد اگر بتواند این مقدار را ارائه دهد.
با این حال، شرایط بار اضافی انتظارات را بر دوش گلاسکو گذاشته است که به دلیل همه‌گیری با یک سال تاخیر برگزار می‌شود.
در شش سالی که جهان به بحث و جدل بر سر توافقنامه پاریس پرداخته است، بحران آب و هوا بدتر شده است. موجی از رویدادهای شدید آب و هوایی وجود داشته است - سیل، آتش سوزی جنگل ها، امواج گرما، بسیاری از این موارد در کشورهای توسعه یافته.
همچنین، COP گلاسکو ماه‌ها پس از آخرین گزارش IPCC (هیئت بین‌دولتی تغییرات آب و هوا) منتشر می‌شود که هشدار می‌دهد جهان ممکن است به سختی دو دهه با گرم‌تر شدن بیش از 1.5 درجه سانتی‌گراد نسبت به دوران پیش از صنعتی شدن فاصله داشته باشد. این یک نقطه عطف کلیدی است که به گفته علم، جهان باید به طور ایده آل از رسیدن به آن اجتناب کند، یا حداقل تا آنجا که ممکن است به تاخیر بیاندازد.
دو مورد بالقوه قابل ارائه از گلاسکو توافق هر کشور برای پذیرش یک سال هدف خالص در اواسط قرن، و تعهد برای قوی‌تر و بلندپروازانه‌تر کردن برنامه‌های اقدام اقلیمی مربوطه خود است. اما هر دوی اینها در حال حاضر بسیار غیر واقعی به نظر می رسند. - اکسپرس هند
